ersinkurt

Çocukluk günlerimin okyanusuydu Porsuk Çocukluğum kadar coşkulu Adam olmuş hâllerim kadar büyük... Kafa kağıdını rehin bırakıp da Az sandal kiralamadık bir zamanlar Sonra ya büyüdük, ya büyüdüğümüzü sandık Derken etrafında başladı bu sefer Serseriden az hâllice voltalar Onu da böyle bir aylaklık günümde tanıdım işte Gördüğüm ilk anda zaman durdu Porsuk bile büyülenmişti sanki Akmadı o an, Akmıyordu!  Sanki dondu Durdu sanki dünya Yaşam son buldu Daha hiçbir yere gitmemişken Tam da karşımda öylece duruyorken Onu tekrar, tekrar, sonra tekrar görme arzusu hasıl oldu Her şey bir anda oldu Çok geçmeden izini kaybettim Kalabalığa karıştı Bir anda gözden kayboldu Sanki hayaldi de yok oldu Bu kaybedişten sonra her gün ama her gün En uçarı dileklerimle Tek hayalimi Yazdım durdum kâğıtlara Anlattım derdimi Eski sırdaş Porsuk' a Belki denizle falan buluşmadı dileklerim ama Benim okyanusumda yüzdüler Fakat Porsuk da çare olamadı derdime Porsuk da onu bana getiremedi Onunla dolu hayallerim Pors...

Seksi sunucu hatmetmiş günü Tüm sunum  ezberinde  Defolu yüzü ve çarpık dişleri Umurunda değil Büyük çelişki. Naim öldüğünden beri Halterde tahtadan siliniyor adımız Hiç değilse farklı bir branşta Müthiş bir kızımız kabartıyor göğsümüzü Sen çok yaşa Sümeyye! Belgesel kuşağı yalnızca kedigilleri önemsiyor Oysa ki benim habitatımda sevgilimin yüzü tanımsız Türk Dil Kurumu'na göre  ''Delta'' iki anlam içeriyor Mutlaka bir yerde çok yanlışlık var. Uçak hızıyla değişiyor odamın atmosferi ''Akıllı'' sayılan kanallar kitlelere öğreti uğraşında: ''Mantarların çoğu endemik Suya düşünce ıslanır kâğıt Devletler kurulur, yıkılır Bazı bazı yakılır ölüler Ve Tayland cazibesiyle gözdesi turistlerin'' Sıkıldım, hadi biriniz değiştirsin artık şu kanalı,  Film izleyelim.

I  Bir kez olsun aç gözlerini seyret  Ve lütfet de kulaklarına çivile sesimi  Uzağımda olmanın en yakınındayız şimdi  Nankörlük bu yaptığın  Bir çocuğun geleceğinden çaldığım zamanı  Bölüştüm ben seninle  Bunu anlamamış olamazsın.  Sonra genişçe halılar serdim ayaklarına  Parmaklarına gümüş yüzükler taktım  Parmakların kimin sıcağıyla yanıyor şimdi?  Sonra ellerin anlamsızdı önceleyin  Toz bulutu ellerini anlamlandıran ellerim kırılsın.  II  Bağışla, elimde olmadan çekimine giriyorum yine apansız  Bunu söylemek bana düşmez ama gözlerin çok güzel  Pınarlarından Kan Irmağı akarken de öylelerdi  Baban ölmüştü o yıl, hatırlıyorum  Ve oğlan çocukları gibi kazınmıştı saçların  Sanki senin için herkes o yıl ölüverdi  Ah! Bir bilsen ne üzücü ''herkes'' olmak.  III  Varsayımlara sığınmak istiyor benliğim  Tut ki canın yine gezmek istedi  Tut ki Avşa'dayız  Bütün eve dönüş ...

İçimde heyecan yaratmaya meyilli bütün kelimeleri Sürgüne yolladım Umudun canı cehenneme Dağıttım sahte şölen alanındaki davetlileri Kadehlerden en sevdiğim kadının ismini döktüm yere Hiç acımadı canım Kör karanlıkta çıkardım aklımı sakladığum kaplardan Gözüm, hep aldanmışlığıma ilişti Duygular çıkıp mantık girince devreye Yolum gerçeklikle kesişti Bunalım anlarımda kalbimden kriz geçirdim İğne deliklerine Şımarmasına müsaade ettim kuzgunların Güneşi tuttum, güneşi tuttum bir daha hiç doğmasın diye Sımsıkı ördüm gür saçlı kadınların beliklerine ''Güven'' gibi sahte bir kelimeyi tüttürdü durdu bacam İhaneti ''açık şampanya'' ile karıştırıp boyadım duvarlarımı Bir utanç abidesine dönüştü salonum Soğuk duvarlarıma her bakışımda ismin geçti aklımdan Hatırlamak istemedim, kötü hatıralarımı Bir kere kapıldı artık aklım anafora Durgun denizler bile korkutur gayrı gözümü, Elimde değil! Akrebin iğnesiyle karıştı şüphe kanıma Şüphe; illet bir zehir.

Dünya dapdar bir gömlek üzerime.  Giyinemedim hiç.  Usta bir terzi çok uğraştı genişletmek için.  Annemden hatıra hüzünlerim pile yaptığından  Kilo aldım.  Olmadı.  Açın bu dikişleri şık durmadı üzerimde.  Yeniden işleyin beynimi.  Yeniden, yeniden, yeniden.  Kötü hatıraları silin belleğimden.  Acıya katlanmak çok zor.  Artık dayanamam!  Yalvarırım size bu kez kanserden ölmesin annem.  Unutturun.  Çünkü bilmek istemiyorum.  Ergenliğimden ezber ettim.  Hep soğuktur, küçüktür, hüzünlüdür  Hastane odalarındaki refakatçi sandalyeleri.  Çok iyi bilirim.  Merhamet başka bir şeydir.  Soğuk kış günlerinde hükümlülerin sevkinde  Hükümlülerden daha çok üşür gardiyanların elleri.  Açın dünyanın pervazlarını.  Kabıma sığamıyorum.  Genişlesin genişleyebildiği kadar coğrafyalar.  Çağdaş bir anayasa tutsun ellerimiz.  Özgürlüğü kazıyın hafızama.  Görmedim.  En azı...

Sanırsın ki bu aralar İpini kopartmış yırtık uçurtma gönlüm Ama gideceği rota belli Mecburi istikametim sürekli sen Sana yüreğimden damıtılmış Ne aşk cümleleri kuruyorum bir bilsen Ama yine de en anlamlısı;  En içteni;  En sadesi;  ''Seni seviyorum'' cümlesi Denden  Denden Denden. 

Türlü kederlerden geçtiğimi düşünürdüm önceleri Düşünmek şöyle dursun Geçmiştim de aslında Tatmıştım üzüntülerin en haşmetlisini Yaşamıştım yani, Yaşamıştım vakti zamanında Acınılası acılarım da oldu benim Zaman zaman ortalığı inleten şen kahkahalarım da... Çoğunlukla imrenilecek sevdalarım da oldu Çoğunlukta yalnız Çoğunlukta ıssız Çoğunlukta bir başıma kalmalarım da... Ben böylesine fersah fersah yaşamışken ızdırapları Şimdi koşar adım kaçarken Acıdan, dertten, kederden Nerden çıktı şimdi bu sevda işi? Seni sevmek nerden?.. Elimde, çoktan pimi çekilmiş bir el bombası Senden son isteğim, beni bırakma Beni bırakma kahrolası bir gece yarısı Ve görmesin bu gözler Muaf olsun bu beden Seninle benim aramda yaşanmasın hiç, Ölümden de beter O ayrılık acısı.