ersinkurt

  Evler var Dışları renk renk İçlerini bilmem       Kimseciklere gitmişliğim yoktur       Evler var Seziyorum Koridorlarına mavi hapsolmuş Odalarında; Nem intizar keder Evler var, yakılası evler       Umut kalmayınca yaşamak zordur.                            

  Bugün, bir yerlerde öfkeyle sıkılıyor yumruklar Kılıç kınından çıkıyor Kinle bileniyor kelimeler soğuk törpülerde İnsanlık, ağır ağır can çekişiyor Usta manevralarla hızla uzaklaşıyor merhamet İnsanlık, insanlığından utanıyor İntikam yeminleri karışıyor soğuk havaya Bir tren kornası yarıyor geceyi Baykuş ötüşleri bölüyor uykuyu Bugün bir yerlerde, karanlık mekânlarda Kötülük pusu kurmuş, bekliyor Bugün, bir yerlerde masumca bakıyor gözler Hiç kirlenmiyor kimilerinin elleri, yürekleri Çoğu katline ferman yazıldığından bile bir haber Çünkü onların hinliğe çalışmıyor akılları Beyaz güvercinler salıyorlar gökyüzüne Umut ekip, sevgi biçiyorlar her zaman Sonsuz inanıyorlar edilen dualara Tüm iyi niyetlere Bugün bir yerlerde, aydınlık odalarda İyilik kucak açmış, çağırıyor.