ersinkurt

Ömrü hayatımda ilk defa mutluluğu yakalamışken, İlk defa böylesine sevmişken birisini Var git güvensizlik Var git ümitsizlik başımdan Şimdi, şu an olmaz hüzün Şimdi zamanı değil vesvesenin gönlüm Şu an bari rahat bırak beni tasa Geleceksen başka gün, başka zaman uğra Ama şimdi değil... Hatta kalacakmışsın yine temelli kal Fakat şimdi olmaz Gözünü seveyim bugün git, yarın gel.

Şarabî bir nisan dökülüyordu takvimlerden Zaman, bizi aşkla oyalamaktan vazgeçiyordu Bir gidişin vardı ki; Yağmalanan şehirlerden kaçan insanlar gibiydin Koşuyordun... Son kez baktım itaatkâr sırtına Taştan bir heykel gibi kaskatı kesildim Ayak bileklerimden boğazıma kadar kesildim Hanidir yerinde duran kalbim yerini yadırgadı, Sızladı! Sızısı, tekrar varlığını hatırlattı O an zamanı durdurmak düşüncesi geçti aklımdan Eylemsizleştim, Düşüncem, düşüncede kaldı.