ersinkurt

Ey vebalini ödeyemeyeceğimiz günah Ey hesabını veremeyeceğimiz kurban Utançlarımızın en masum lekesi, Affet! Her savaşın ortasına bırakıp seni, Öfkeni deniyoruz. Sabret üstüne oynanan oyunlara, Oyulan yaralarını sen onarabilirsin yalnızca Yine yine yine Seni zorlu bir sınavın kollarına atıp, Dönüyoruz. Fakat, gözümüzden kaçmıyor çırpınışların. Fıtratın gereği Bir türlü oturtamadın konik duygularını Kalbinin günahsız düzlemine. Beceriksizliğin bir tarafa, Bunu biz istedik Sürekli imkânsızı gösterdik gözlerine Yer yer  kazandığını saymazsak, Kaybettin! Hiç boşuna zorlama şartları Bir balık gibi takılmışsın feleğin oltasına.  İşin yok Ve için üşüyor gerçekleri anımsadıkça. Dar bir boğazdan  Ancak sen geçirebilirsin kendini Bedenin canilerin duvarına çarptıkça Artacak zayiatın Korkma! Tabii  ki yaşayacaksın, ölmedikçe.

Ben, beni öpüşlerinin bile Bir değeri olduğunu düşünmüştüm Aldanmışım... Hayali bir düzmeceymiş gördüğüm Ben aşk sanmışım.

Sevdim ben seni Ekmeğini yedim Suyunu içtim Misafirin oldum günlerce Kötü ayrılmayalım şimdi ''Güzel güzel'' git benden Kendin gibi, kalbin gibi, Güzelce...

Farz et akıl tutulmasıydı yaşadığımız Sevişmelerimiz, öpüşmelerimiz El ele gezişlerimiz hep yalan Farz et ki bir parçası eksik yapbozduk biz seninle Tamamlanmaya çok yaklaşmışken Asla bir bütün olamayan.

Ürkek ayaklarımda Geçmiş zamanlara ait bir yol yorgunluğu Nereye gidiyorum bilinmez Ensemde yakıcı güneş Aklımda sen Aklımda aşk Kalbimde derin bir sızı Ruhumda telaş Gözlerim nemli Gözlerim ıslak Gözlerimden süzülmekte istem dışı akan iki damla yaş Gel, bu meçhul yolculuğa bir son ver artık Gel çünkü gerçekten yakışmıyor Bu kadar dirayetli bir bedene Böylesi akılsız bir baş.

Fevkalade sanatına ayrıca değinirim Güzeldi çirkindi onu da tartışırız Ben, şu an sadece iki metreden uzun Boynunu konuşmak istiyorum Doğallığına hayran olduğum Frida Kahlo'nun. Sevdiceğim, Kaşları basit kuş figürü Çocukluğumun.

Uyanır uyanmaz, birden esince aklımıza Dumanı üstünde tüten bir simidi bölüşmek Veya ukala bir sokak kedisini Kucağımıza alıp sevme dürtüsü, Bir sevinci paylaşma arzusu Uzaklık, bükebilir belimizi. Ama sıklıkla birlikte yapamıyor olsak da bunları Varlığın tenime her dokunuşunda Bilirim ki; mutsuzluk hep ihtimal dışı. Ama olur a bazen İstenç dışı, elimde olmadan Benim de herkes gibi yok yere mutsuz olacağım gelir O vakit, bir kış güneşi girer pencerenden Sıcaklığı ısıtır içimi, solgun yüzüm aydınlanır Yine, çok uzakta da olsan geçersin hayalimden Efkârlısındır, için kararmıştır, Bir akşamüstü Ankara'dan Batı'ya doğru bakarsın Ben senin için ''Eski'' bir şehirden geç batırırım güneşi An gelir, hastalanır, yorgan döşek yatarsın Burada, benim bedenimi kavurur vücudunun ateşi Sonra bir ıhlamur kaynatır içerim, rahatlarsın Her fırsatta birlikte olmamıza rağmen Korkunç derecede can yaksa da, zor olsa da ayrılık Bilirim ki; sen, bizim için...