ersinkurt

İnsan dermanını nerde olsa tanır Kuramsal bir derdin pençesindeyken  Gözlerin tamamlıyor gizlerime çizdiğim  Tablonun eksiğini Ama hayata tutunmanı  Elinden tuttuğun kişi sağlamıyor Bir yanlışa ancak böyle gidilir Hataların hep kusuru olacaklar geleceğinin Sarsılabilirsin, Sıkı tutun hayatına değiniyorum Sallanmak için berbat bir evin beşiğine doğmuşsun Kötü kaderin hep kederin olacak belli ki Benim penceremden görünen; Ailen anonim bir çekirdeği toplumun Annen sende kendini görünce sevememiş seni Kardeşin senden çok küçük O yüzden asla sevmedin onu Babansa sana hiç sarılmıyor Ve saçların dışında her şey kötülüğe uzuyor,  Delirmek için daha neyi bekliyorsun? Gölgenden kaçtığın yerlerde keşke kendine rastlasaydın Şimdi nereye gitsen kusacak seni ortamlar Denizin ortasındaki ada feneri gibi parlayacaksın, Kurtuluşun yok! Ah! Öğrenmeliydin işte zamanında  Birazcık siyaseti ve reddetmeyi bazen Fakat artık çok geç! Şimdi her davete icabette sıkıntıdan boğulacaksın. B...

Günün bir önemi yok yine bir akşam arkadaşlarla buluşmuş içiyoruz... Zaten biz her akşam arkadaşlarla buluşup içiyoruz. Olay bu değil! Olay, içtiğimiz mekânın bulunduğu binanın yıkılması, sonrasında da işletmenin tamamen lağvolması. Dönüşüm, sadece kentsel anlamda olmuyor. Eskişehir Restaurant'ın yıkılması bizim için ruhsal anlamda büyük bir yıkıma neden oldu.  Şimdi, koyu sohbetlerimiz esnasında kulaklarımıza çalınan ses yine Müzeyyen Senar'ın o muhteşem sesi ama ambiyans o ambiyans değil. Keşke hayatımızdaki bazı çok değerli anlar, anılar ve mekânlar dönüşümsüz olsalar. Keşke her şey bir şeye dönüşmek zorunda olmasa!  

Yapışmışız devlet ananın muhafazakâr göğsüne Yıllardır emiyoruz da gıkı çıkmıyor Yüreğinde zaruri bir şefkat   Kapışmışız alanlarda mazlumların namına Emekçi mahiyetinde Sırtımızda ağır bir gürz darbesi Sol yanağımızda saçma sapan bir tokat   Çekilip köşemize Usluca kapatmışız dosyamızı Ve kaybetmişiz hükmümüzü saçak altlarında titrerken. Sen iyisini, en iyisini bilirsin Mühür sende devlet   Gürül gürül marşlarıyla direnişçilerin yıprattığı Haydut denizin sığ sularına Cılız bir kelime dökülüyor toplum nehirlerinden: -Feryat, feryat, feryat!-

Bırak şiir olup akayım sana oluk oluk Türkü olup dilleneyim Bırak gözyaşlarından özgürce aksın şarkılar Yağmurlar ıslatsın saçlarını Ve izin ver, seni annem kadar seveyim.

Bugün, hiç dostane karşılamadı beni sabah İçimde tarifsiz bir huzursuzluk Aynada gördüğüm yüz solgun, Aynada gördüğüm yüz bezgin, Aynadaki yansımam bedbaht Yine sahte bir ''iyiyim'' giyinmeli Yine sahte bir ''güçlüyüm'' kuşanmalı bugün Sonra, saçma sapan gülücüklerle donanıp baştan aşağı Yalandan da olsa eşe dosta hâl hatır sormalı Benim cevabım ise hep ''iyiyim'' olmalı Yani herkes, hayatta en iyi bildiği şeyi yapmalı Ben ''-muş'' gibi gözükmeliyim mesela Mutluymuş gibi Senden sonra mutlu sanmalılar hâlâ beni Oysa her zerrem seninle dolu Ama ertelemenin anlamı yok Hadi başlasın maskeli balo. 

Biliyorum, Öldüğümde basite indirgenecek ifadesizliğim Yollarım karıncalanacak Kral kim, Kim soytarı anlaşılmayacak Dostlarım, Sizlerden tek isteğim Bütünümü bir söğüt gölgesine defnedin, Çürümeyeceğim... Ve bir damla su olsun dökmeyin toprağıma Söz aldım, Kabrimi söğüt yaprakları sulayacak.

Üç yudumda çözümleyebilirim seni Tabii, töhmet altında kalmayacaksa bilim Adet günlerini kirlenmenden saymam Soymam entrikalı oyunlarından enseni Ve yeterince kızsam da sana Çıkarmam ipliğini pazara Güven bana, Sevdamızın gücü adına Sağlam mucizeler yeter bize Ateş yakabildi mi İbrahim'i, Bakire bir anadan doğmadı mı İsa, Ya da Musa bütün inancıyla Asasını vurup yol açmadı mı denizde? Ama ölümlü olduğumuz gerçeği unutulmasın Kalıcı yaşamaya şartlanmasın parmaklarının kıvrımı Biliyorsun ki her gece basitçe ölen bizleriz, kazara Kanıksamak: Alacakaranlıkta mendillere   Kan tükürmesi ciğerlerimin  Ucu açık acılar sonlu olmasaydı dayanamazdım, Dilim mutlaka birkaç kemiğe dadanırdı Kırılmak için Fırsat buldukça gözlemledim Bazen papyonlardan çok daha değersiz olabiliyor  Yalancı sevinçler Zaten değil midir ölümler de böyle? Böyle değil midir zaten ölümlere gitmeler? Sancılı, yıkıcı ve gereksiz... Tutarsız her üç cümlemin ikisinden övünç akıyor Sana bir utancımı açmak peyd...